komunikaty.doba.pl
wesele.doba.pl
LOTTO

piątek, 21 września 2018

Jonasza, Mateusza

Zaburzenia borderline, czyli życie na krawędzi

piątek, 15.12.2017 10:42 , komentarze: 0 , odsłony: 2133
kategorie artykułu:

Borderline jest to poważne zaburzenie, nazywane również zaburzeniem z pogranicza. Często osoby na nie cierpiące mogą wydawać nam się bardzo rozchwiane emocjonalnie. W jednej chwili mogą być rozbawione, po to by zaraz być zdenerwowane. Życie z tego typu osobowością jest ciągłym balansowaniem na cienkiej linie.

Według klasyfikacji jest to osobowość chwiejna emocjonalnie, uważana również za zaburzenie osobowości z pogranicza nerwicy i psychozy. Jest ono ciężkie do zdiagnozowania ze względu na to, że diagnoza odnosi się do wielu obszarów funkcjonowania człowieka. Objawy są bardzo rozległe oraz mogą być oznaką innych zaburzeń. Aktualnie nie została określona jedna przyczyna występowania zaburzenia borderline, jednak wymienia się kilka czynników, które mogą przyczynić się do jego występowania. Zaliczamy do nich: dziedziczenie, doświadczenia z dzieciństwa, opuszczenie przez najbliższych, nierozwiązane kryzysy rozwojowe, negatywne wpływy środowiska wychowawczego, zespół stresu pourazowego (PTSD). Zauważono, że ludzie cierpiący na zaburzenie z pogranicza często doświadczyli traumy w postaci fizycznej, psychicznej lub seksualnej przemocy. Model Linehan zakłada, że za wystąpienie zaburzenia borderline odpowiedzialne jest dziedziczenie oraz doświadczenia. Przez rodziców musi zostać przekazana skłonność do osobowości z pogranicza, ale jeśli środowisko będzie bezpieczne oraz wspierające – zaburzenie nie uaktywni się.

Jakie są sygnały zaburzenia typu borderline? 

Dzięki definicji wiemy, że jest to rodzaj zaburzenia osobowości chwiejnej emocjonalnie, więc charakteryzują ją częste oraz nagłe zmiany nastroju czy nieadekwatne do sytuacji reakcje. Osoby te miewają również lęki czy niekontrolowane wybuchy złości. Osobowość typu borderline ma zaburzony obraz samego siebie, własnych celów oraz preferencji, także w sferze seksualnej. Może występować poczucie pustki, osamotnienia. Borderline może charakteryzować się zwiększoną skłonnością do ryzykownych zachowań i impulsywności w kilku obszarach funkcjonowania, takich jak: niebezpieczna jazda samochodem, nadużywanie alkoholu czy narkotyków, obżarstwo albo głodzenie się. Także może być przyczyną kleptomanii czy niekontrolowanego wydawania pieniędzy. Osobowość z pogranicza ma tendencję do wchodzenia w intensywne i niestabilne związki, które prowadzą do kryzysów emocjonalnych. U osób z tym zaburzeniem można zauważyć wyższy poziom agresji, mogą sami stosować przemoc lub tworzyć relacje z osobami, które jej nadużywają. Często człowiek z zaburzeniem z pogranicza ma problemy z własną tożsamością. W jednym momencie może on czuć się wspaniały, zdolny do niemożliwego, by zaraz odczuwać głębokie przygnębienie i bezsens swojego istnienia. Osoby takie często reagują bardzo gwałtowne na wszelką krytykę. Jednocześnie boją się odrzucenia, lecz też sami potrafią do niego doprowadzić. Ciągłe rozchwianie emocjonalne może doprowadzić do myśli samobójczych lub samookaleczeń.

Jak leczyć borderline?

Jednym z najważniejszych kroków leczenia osobowości z pogranicza jest prawidłowa diagnoza. Zaburzenie to może być mylone z nerwicą czy psychozą ze względu na rozległe objawy, które mogą oznaczać inne choroby. Borderline należy do zaburzeń osobowości, przez co możemy rozumieć, że ma ono znaczny wpływ na nasze codzienne funkcjonowanie oraz reakcje w różnych sytuacjach, nie poddaje się ono łatwo leczeniu. Terapia jest, więc czasochłonna i wymaga wiele zaangażowania, czasu oraz cierpliwości. Jednym z kroków jest praca nad istniejącymi problemami. W trakcie sesji terapeuta wraz z pacjentem skupia się na analizie problemów, konfliktów czy reakcji, również tych które są nieświadome. Pozwala to na odkryciu przyczyny problemu oraz na wyuczeniu nowych umiejętności. Podczas terapii pacjenci rozwijaja umiejętności interpersonalne, uczą się jak panować nad własną złością i wyrażać ją w odpowiedni sposób. Z tego względu można zaproponować również uczestnictwo w grupach terapeutycznych, gdzie pacjent będzie miał okazję na ćwiczenie zdobytych umiejętności. W leczeniu wykorzystuje się także psychoedukację, dzięki której pacjent zrozumie własne zaburzenie oraz samego siebie. Równolegle z uczęszczaniem na psychoterapię zaleca się kurację farmakologiczną.

Jeśli zaczniemy przypuszczać, że ktoś z naszych bliskich lub my sami możemy być dotknięci zaburzeniem borderline warto mieć na uwadze, że nie powinniśmy działać na własną rękę. W niektórych przypadkach może być wymagana hospitalizacja ze względu na ryzyko samookaleczeń. Z tego względu warto znaleźć odpowiedniego specjalistę, który wykorzysta swoją wiedzę i doświadczenie w celu pomocy. Powinniśmy być otwarci na wszelką pomoc. Dla osoby z zaburzeniem borderline także będzie ważne wsparcie i zrozumienie od osób najbliższych.

 

Artykuł powstał we współpracy z psychologami z Poradni Psychologicznej Empatio Magdaleny Senderowskiej: http://psycholog-ms.pl/specjalizacje/psycholog/

 

Wasze komentarze

Pracuj z GoWork
Pracuj z GoWork